Disketa, također poznata i kao floppy disk, vrsta je diskovnog prostora za pohranu podataka koja se sastoji od diska – tankog i fleksibilnog magnetskog medija za pohranu, zapečaćenog u pravokutnom plastičnom kućištu obloženom tkaninom koja uklanja čestice prašine. Diskete čita i piše disketni pogon (floppy disk drive – FDD).

Početkom 1980-ih, brojni proizvođači uveli su manje diskete i medije u različitim formatima. Konzorcij od 21 tvrtke na kraju se smjestio na disketu od 3,5 inča (zapravo širinu 90 mm) odnosno Mikro disketu s formatiranim kapacitetima od 360 KB odnosno 720 KB. Jednostrane diskete isporučene su 1983., a dvostrane 1984. Ono što je postalo najčešćim formatom, dvostrani disk s visokom gustoćom (eng. double-sided, high-density – HD) 1,44 MB isporučen je 1986.

Format DS/DD ili 2DD (double sided double density) ili MF2-DD (modified frequency modulation double density) dvostrani je disk koji ima dvostruku gustoću i jednostruki kapacitet. Na tržište je uveden 1984. Kada se koristi zajedno s 3,5 inčnim disketama, kapacitet diska je 1MB prije formatiranja diska. Kada su formatirani za IBM, diskovi su 720K. Koriste premaz od željeznog oksida, baš kao i 5¼-inčni DD/QD diskovi. Međutim, pogoni koriste jače glave za pisanje od 670 oersteda i užu širinu staza od 0,115 mm (0,0045 in) za gustoću od 135 tpi i 8717 bpi. Gustoća diska je oznaka kapaciteta na disketama. Svaka oznaka opisuje skup karakteristika koje mogu utjecati na površinsku gustoću diska ili učinkovitost kodiranih podataka. Takve karakteristike uključuju metodu modulacije, širinu staze, koercitivnost (otpornost magnetskog materij ala na promjene u magnetizaciji) i smjer magnetskog polja.